Plassen op schrikdraad - Simon van der Geest

‘Vandaag nam ik een andere route
Ik had zin om eens goed te verdwalen
Dus bij het Willem Barentszpad
ging ik deze keer naar rechts
Nooit geweten dat die straat
uitkomt bij een ruimtebasis
Zomaar, midden in de stad!’

Dit is de eerste strofe uit de dichtbundel Plassen op schrikdraad van Simon van de Geest en het zet direct de toon. Dit is een bundel die gaat over avontuur. Van der Geest neemt de lezer mee in twintig verhalende gedichten die op vele manieren avontuurlijk zijn. Sommige belevenissen zijn heel bijzonder, zoals een reis naar planeet Qwxzjbrr of de ontmoeting met een zeemeermin. Andere avonturen vragen moed, zoals het aanbellen bij een boze buurman om je bal terug te vragen. Mooi zijn ook de gedichten waar de wens om stoer te zijn de aanjager is tot een heldhaftig daad. Van de hoge duikplank springen bijvoorbeeld omdat je indruk wil maken op een meisje of toch over dat slootje springen omdat je niet onder wil doen voor je jongere broertje. Humorvolle gedichten zijn er ook, bijvoorbeeld over wandelende tak Bob die het reizen in zijn bloed heeft of de avonturier die er alles aan doet om een appelboom te laten groeien uit het klokhuis dat hij heeft ingeslikt.

De gedichten van Van der Geest zijn toegankelijke poëzie. Het is altijd duidelijk waar het over gaat en daarbij verstaat hij de kunst in compacte vorm de lezer mee te nemen in een gevoel, vaak zonder dit expliciet te benoemen. Ook zijn taakgebruik is geweldig knap, bijvoorbeeld als boosheid voelbaar wordt door het herhaaldelijk gebruik van harde klanken of in de klankrijke omschrijving in het titelgedicht hoe plassen op schrikdraad voelt (weergegeven in een passende lay-out). In alle gedichten klopt het ritme en dat maakt ze een feest om voor te lezen. Van der Geest is een meester in het beschrijven van het kleine avontuur dat kleur geeft aan het leven.

De bundel is geïllustreerd door Karst-Janneke Rogaar die al eerder tekeningen maakte bij boeken van Simon van der Geest. Haar kleurgebruik is prachtig, zoals onder andere te zien is op de schutbladen. We zien daar een eenzame bal in een uitnodigende bosrijke omgeving. Je krijgt direct zin in avontuur. Naast prachtige landschapstekeningen zijn er ook mensen en kinderen afgebeeld. Dat doet ze in haar kenmerkende stijl waarbij vooral de grote hoofden op dunne nekken opvallen. De gezichtsuitdrukkingen zijn altijd sterk en spiegelen de al dan niet expliciet uitgesproken emoties uit het gedicht.

Plassen op schrikdraad
Simon van der Geest met illustraties van Karst-Janneke Rogaar
Querido, 2025

© Karst-Janneke Rogaar