Wij komen in vrede - Bibi Dumon Tak

Op de jaarlijkse vergadering van het krill (kleine kreeftjes die onder in de voedselpiramide staan) zijn er altijd vier agendapunten: 1. De staat van het zee-ijs, 2. De kwaliteit van de algen, 3. De temperatuur van het zeewater en 4. Het vieren van de verjaardagen. Heel uitzonderlijk is er dit jaar een vijfde agendapunt. Een enkel krilldiertje heeft de vraag opgeworpen ‘waarom worden wij door iedereen gegeten, terwijl we zelf niemand kwaad doen?’ Die vraag leidt tot veel opschudding. Ten eerste omdat het krilldiertje ‘modern denkt’ en zich als individu presenteert en zichzelf Krilljoen noemt. Er wordt besloten de vraag voor te leggen aan de haringen. Krilljoen en het oude krilldiertje dat  de naam Krilljard krijgt gaan met een witte vlag op weg. ‘We kom in pies’ is hun boodschap.

De zoektocht naar het antwoord op de vraag waarom de krilldiertjes door iedereen worden opgegeten, terwijl ze zelf niemand kwaad doen is een vermakelijk verhaal met een serieuze onderliggende boodschap. Dumon Tak laat het krill kritische vragen stellen en zoekend naar het antwoord komen er  wezenlijke nieuwe vragen naar voren, bijvoorbeeld waarom het leven van een kreeftje minder waard zou zijn omdat ze in grote groepen leven. De toon van het verhaal blijft licht, zoals we dat gewend zijn in de boeken van Dumon Tak. Ze schrijft geweldig grappige dialogen waarin iedere diersoort een eigen stem en eigen kleur krijgt. Regelmatig worden er grappen gemaakt waarin de witte vlag een rol speelt en de beschrijving van de grote vergadering waar zee-en landdieren zich gezamenlijk over de vraag van de krilldiertjes buigen is inventief en vol kleine grapjes. Zelfs het colofon staat garant voor een glimlach.
Veel diersoorten leven in grote groepen en dat wordt zichtbaar in de tekst. Regelmatig klinkt de stem van de groep en dat vult dan een groot deel van de pagina. Meestal gaat het om een woord of een korte zin die dan vele malen achter elkaar wordt afgedrukt. Daarbij kan de vorm nog extra betekenis krijgen als de letters zich voegen naar de boodschap, bijvoorbeeld door uitroeptekens toe te voegen of als er gedanst en gedraaid wordt de letters mee te laten dansen en draaien.

De illustraties van Annemarie van Haeringen zijn een mooie toevoeging aan het verhaal. Zij weet de sfeer goed weer te geven en ze speelt op een originele manier in op de tekst. Zo zien we twee bladzijden met protesterende krilldiertjes die veel op elkaar lijken, maar toch allemaal anders zijn. De dieren zijn prachtig beweeglijk getekend met hun eigen karakteristiek en humeur. Opvallend zijn de letters die aan het begin van de hoofdstukken staan. Ze lijken geen verband met de inhoud te hebben, tot we bij de kern van het verhaal komen en alles op zijn plek valt.

Wij komen in vrede is echt een Bibi Dumon Tak-boek. Er spreekt een grote dierenliefde uit en ook de zorg om het milieu speelt een belangrijke rol. De schrijfster geeft een duidelijke boodschap af: de mens verstoort de natuur door zichzelf meer waard te vinden dan anderen. Ze lijkt weinig vertrouwen te hebben in de volwassenen die dit moeten oplossen en ze richt zich dan ook bij monde van de dieren tot de kinderen.

Wij komen in vrede
Bibi Dumon Tak met illustraties van Annemarie van Haeringen
Querido, 2026

© Annemarie van Haeringen