De bron - Marco Kunst

Dertienjarige Nour reist met haar ouders mee naar de hoogvlakte in Oost Turkije. Daar ontmoet ze twee armoedig geklede leeftijdsgenoten, Omar en Cansu. Zij nemen haar mee naar de grot waar ze wonen. Daar is ook een doodzieke vrouw. Zij blijkt Gaia te zijn, Moeder Aarde. Het kost Gaia steeds meer moeite om het leven op aarde in stand te houden. Ze heeft Nour naar zich toegeroepen voor een speciale opdracht. Nour wordt gevraagd de beek in de grot te volgen naar de bron ‘waar het water zuiver is en oude scheppende krachten bevat.’ Dit water moet ze naar Gaia brengen. Tijdens de tocht die enkele dagen duurt zal Nour getest worden. Ze krijgt geen eten en drinken mee en ze zal dus regelmatig water uit de beek moeten drinken. Dat is magisch water dat Nour naar verschillende plekken brengt. Omar zal met haar meereizen om haar te beschermen.
Nour komt na het drinken van het water iedere keer in een andere omgeving terecht. Soms is dat een lieflijke plek, andere keren dreigt er direct gevaar. Haar belevenissen hebben altijd te maken met oude mythische verhalen uit verschillende culturen.

Marco Kunst kiest in dit boek voor een bijzondere vorm die filosofische gedachten, de dreigende ondergang van de natuur en oeroude mythen samenbrengt. De eigentijdse puber Nour is daarin een goed gekozen identificatiefiguur omdat ze met een westerse nuchterheid het avontuur ondergaat. Het is een spannend verhaal, want er loert overal gevaar. Omar en Nour zijn namelijk niet alleen tijdens de tocht langs de beek, ze worden gevolgd door een listige vijand. Spannend zijn ook de belevenissen van Nour na het drinken van het water. Het is altijd de vraag waar ze terecht komt en wat daar van haar verwacht wordt. Zo ondergaat ze een inwijdingsritueel bij een paardenvolk, ze ontmoet de minotaurus en de groene vrouw, ze ziet het binnenste van de levensboom, ze spreekt met Prometheus en ze krijgt een prachtig geschenk van Pandora. Tijdens haar avonturen is de sluwe god Loki die haar missie wil ondermijnen nooit ver weg.
De belevenissen hebben een doel, want Gaia wil Nour testen. Soms is dat heel duidelijk, soms minder. Ook Nour kan het niet altijd volgen en ze reageert daar heerlijk normaal op. Zo moppert ze op Gaia als ze weer voor een lastige opdracht staat en ook vraagt ze zich af of hand en hand lopen met Omar echt niet gênant is en wat haar vriendinnen daarvan zouden vinden. De gebeurtenissen geven Nour stof tot nadenken en dat levert mooie passages op waarin vaak thema’s spelen die bij de puberteit horen. Zo levert deze mix van oude en nieuwe verhalen een geslaagd en rijk boek op.

Kunst zet de mythen naar zijn hand en voelt blijkbaar de behoefte dat uitgebreid toe te lichten. In vijftig pagina’s informeert hij de lezer over mythen in het algemeen en de gebruikte mythen in het bijzonder. Leuk voor wie dat interesseert, maar deze informatie is niet noodzakelijk om van het boek te kunnen genieten. Het staat de lezer immers vrij om de inhoud zelf betekenis te geven.

Het boek is prachtig geïllustreerd door Djenné Fila. Zij gebruikt hiervoor de Ebru schildertechniek afkomstig uit Turkije. Daarbij schildert ze ‘op water’ waarbij kleuren op een unieke manier samenvloeien. Ze koos voor deze techniek omdat dit goed bij het boek past waarin de mythen ook in elkaar overvloeien. Het levert prachtige sfeervolle illustraties op in warme kleuren. Bijzonder is de reeks die achter elkaar geplaatst is waarin zowel de schoonheid van de aarde als de verwoesting ervan te zien is. Dat is zo mooi en sterk verbeeld dat woorden hier overbodig zijn.

De bron - Marco Kunst