Hazenhart - Henk Hardeman

Twee weeskinderen raken apart van elkaar in de ban van de verhalen over de bloeddorstige  heer IJzerhard. Hazenhart leest de verhalen stiekem als hij even kan ontsnappen aan zijn oom die hem constant aan het werk zet in zijn herberg. Kysia leest de verhalen ook in het geheim als haar meester er niet is. Kysia’s meester en ook zijzelf worden van hekserij beschuldigd en op een dag steken de dorpelingen het huis in brand waarbij Kysia’s meester omkomt. Kysia kan ternauwernood ontkomen. Zij krijgt daarbij onverwacht hulp van een struikrover, de beruchte Dekselse Dirk. Uit het uitgebrande huis heeft Kysia alleen het boek kunnen redden.
Hazenhart wordt tot zijn eigen verbazing verkocht aan een professor die hem perse mee wil nemen op zijn tocht. Ook deze professor blijkt erg geïnteresseerd in IJzerhard. De legende over IJzerhard en zijn wonderbaarlijke herrijzingen brengt niet alleen Hazenhart en de professor naar de ruïnes van de Bloedburcht, ooit het roemruchte kasteel van heer IJzerhart, ook Kysia en Dekselse Dirk trekken daar naartoe. Allemaal willen ze erachter komen wat er waar is van de mysterieuze verhalen die de ronde doen over heer IJzerhart.

Henk Hardeman is misschien niet zo’n bekende kinderboekenschrijver, maar toch draait hij al een tijd mee. Hij schreef ruim 26 kinderboeken, waaronder de serie over De prinses van Ploenk (Holland, 2000-2009) en meer recent de luchtige griezelserie De familie Grafzerk (Ploegsma, 2017, 2018). Hardeman noemt zelf als inspiratiebronnen voor zijn werk de schrijvers Biegel, Geelen en Toonder. Die inspiratie zien we terug in het boek, vooral in de sfeer van het verhaal. Soms is er een kleine knipoog naar Biegels boeken, zowel in de inhoud als in de stijl, maar Hardeman kopieert niet.
Hazenhart is een avonturenverhaal en speelt zich af rond herbergen, koetsen, jaarmarkten, kelders en een gevangenis met ‘duizend dikke deuren.’ Binnen dit decor ontmoet de lezer onder andere struikrovers, herbergiers en een professor. Hardeman neemt de tijd om het verhaal te vertellen, het boek heeft ruim 350 pagina’s. Die pagina’s zijn wel rijkelijk geïllustreerd met de zwart-wittekeningen van Maaike Putman die scenes uit het verhaal laten zien en zij tekende ook kleine versieringen tussen de tekst.
Het verhaal leest lekker weg, maar de personages blijven vlak. De lezer krijgt weinig zicht op hun emoties. Zo is de angst die Kysia moet voelen als ze achtervolgd wordt door mensen die haar naar het leven staan niet goed invoelbaar en als ze gered wordt door de struikrover lijkt alles direct vergeten. Ze is dan vooral onder de indruk van de mooie ogen van Dekselse Dirk. Andere personages zoals de professor en IIzerhart voldoen aan alle cliché’s, de professor vertrouwt alleen op de wetenschap en IJzerhart is de ultieme slechterik. Wie hier niet zwaar aan tilt leest een lekker avonturenverhaal met spannende scenes, magische gebeurtenissen, listigheid en een klein beetje romantiek.

Hazenhart
Henk Hardeman met illustraties van Maaike Putman
Van Goor, 2025

© Maaike Putman