12 tot 15 jaar
De eerste Alix - Anna Woltz
Anna Woltz had zin om een luchtig, enigszins romantisch boek te schrijven, een boek met veel vaart, avontuur, humor en een diepere laag die het verhaal niet zou verstikken. Dat boek werd De eerste Alix, een tijdreis- en detectiveverhaal dat zich afspeelt in 1926.
Zoals we van Woltz gewend zijn wordt de lezer direct het verhaal in geslingerd. De veertienjarige Alix haast zich naar het politiebureau omdat haar moeder is gearresteerd. Het is haar schuld en in een tussenzin komt de lezer ook nog te weten dat ze geschorst is van school. Maar voor er enige uitleg volgt breekt er een enorm onweer los, is er een flits en de sterke wens bij Alix dat ze weg wil. Ze wordt geraakt door de bliksem en komt bij in het jaar 1926. Daar wordt ze opgepikt door een vrouwelijke detective die in haar de ideale persoon ziet voor een gevaarlijke opdracht. Ze vraagt of Alix zich voor wil doen als Juliana, een nichtje uit een rijke familie. Er is namelijk een moord gepleegd in een landhuis op de Veluwe en de opdrachtgever is ervan overtuigd dat de dader een van de bewoners is. Alix zegt ja en doet zich voor als het nichtje die na een lang verblijf in Amerika haar familie bezoekt. Zo komt ze het huis binnen en kan daar onderzoek doen. Veel tijd om zich voor te bereiden is er niet, maar toch stort Alix zich op de gevaarlijke opdracht.
Het is verfrissend dat Woltz voor een heel nieuw genre koos met dit detectiveverhaal. Het ademt de sfeer van een klassiek Brits drama dat zich afspeelt in een landhuis waar jurken ruisen, onverwacht een verregende jonkheer op de stoep staat en waar de bewoners niet het achterste van hun tong laten zien. Het verhaal zit goed in elkaar en leidt de lezer niet alleen stap voor stap naar de dader van de moord, maar geeft ook antwoord op de vraag wat er in het heden gebeurde waardoor Alix’ moeder in de gevangenis belandde en wat Alix daarmee te maken had.
Woltz wilde ook verdieping geven aan haar verhaal en dat doet ze door te laten zien hoe beperkt de rol van vrouwen was in de jaren 20. Ze hadden weliswaar pas het kiesrecht verworven, maar ze waren nog erg afhankelijk van wat echtgenoot of vader passend vond. Deze feiten verwerkt Woltz in haar verhaal. Zo mag de dochter van de landheer niet naar de kunstacademie, wordt er met enige minachting over het denkvermogen van vrouwen gesproken en bepaalt de wet dat het vermogen van een vrouw het bezit van haar man wordt zodra ze trouwt. Vanzelfsprekend worden vrouwelijke detectives niet serieus genomen en dat maakt het werk aan de ene kant lastig, maar aan de andere kant geeft dit ook mogelijkheden. De ingeperkte vrouwenrechten zetten Alix aan het denken over haar eigen leven en ze wordt zich ervan bewust dat ze haar scherpe verstand en hang naar kennis vaak verbergt door niet op te willen vallen als betweter en daarmee een stuk van zichzelf verbergt en niet tot bloei laat komen.
De schrijfstijl van Woltz blijft ook in dit genre een feest om te lezen. Ze schrijft vlot en met veel dialoog. De personages komen tot leven in de manier waarop ze spreken en handelen en het commentaar van Alix daarop. Daarbinnen is volop plaats voor goedgeplaatste grappig en soms ook kritisch commentaar. Bijvoorbeeld als Alix zich realiseert dat in 1926 roven uit de koloniën ‘nog hip was’ of de opmerking dat ‘schelden is voor mensen die vinden dat ze non-stop recht hebben op een leuk leven.’ En dan is er nog dat vleugje romantiek dat Woltz ook in haar boek wilde hebben. Deze romantiek is de romantiek van 1926 waar een omhelzing al heel wat is.
