6 tot 9 jaar
Prinses Snottebelle - Marc Uwe Kling
De Duitsers Marc-Uwe Kling en Astrid Henn veroverden in 2020 de Nederlandse kinderboekenwereld met hun zeer populaire boek De Neehoorn. Een deel van dat succes kan zeker worden toegeschreven aan de vindingrijke en humorvolle vertaling van Jaap Robben. Ook andere boeken van dit tweetal, waaronder nieuwe avonturen van de Neehoorn en zijn vrienden, vonden hun weg naar de Nederlandse lezer. Prinses Snottebelle, oorspronkelijk uitgegeven in 2015, is de nieuwste vertaling.
Prinses Snottebelle vindt zichzelf heel speciaal, maar erg aardig is ze niet. Als er op een regenachtige dag een bang meisje bij de paleispoort staat laat de prinses haar direct wegsturen. Maar het meisje is een heksje en als straf peutert ze ‘een snotje naar het licht’ en schiet dat ‘flats’ in het gezicht van de prinses. En daarbij spreekt zij een vloek uit: ‘Als straf voor al jouw geplaag en geschop. Heb jij vanaf nu een snottebellen-kop.’
Vanaf die dag wordt de prinses uitgelachen en zelfs de toverspiegel laat weten dat zij de lelijkste in het land is. De prinses wil niet langer Snottebelle heten en daarvoor heeft haar vader wel een oplossing: ‘Je hoeft alleen maar met de juiste prins te trouwen, vervolgens wordt zijn naam de jouwe. Dus als je per se anders zou willen heten, moet je gewoon met de juiste prins gaan daten.’ Dus gaat de prinsen op zoek een man,
Ook in dit boek is het weer genieten van de prachtige taalvondsten van vertaler Jaap Robben. Bijvoorbeeld als de koning zijn dochter wijst op de rijke geschiedenis van de familie Snottebelle met grootheden als Petrus Pulker, Snotto de Grote en Snothello. Ook de huwelijkskandidaten en later de bruiloftsgasten krijgen klinkende namen, bijvoorbeeld Officier van Hier tot Oudzweette, Vrijheer Voordringer of Zijne Koninklijke Hoogheid Fred Frikandellenhuid.
De vrolijke talige tekst wordt uitgewerkt in de tekeningen van Astrid Henn. Natuurlijk zien we de transformatie van het hoofd van de prinses die er behoorlijk onsmakelijk uitziet met haar vervloekte snottebellenhoofd. Ook andere personages zijn geweldig getekend, waaronder paus Pispot die zo te zien wel van een drankje houdt, de adellijke gasten waar altijd wel iets mee mis is en de deugdzame mannen die de prinses links heeft laten liggen. Ook zien we dat het heksje nooit ver weg is. Zij neemt het woord aan het einde van het verhaal en vraagt aan de prinses waarom ze voor Graaf Leeghoofd heeft gekozen, ze had immers ook een leuke gewone man kunnen kiezen of zichzelf een andere naam kunnen geven. Het antwoord van de prinses is nietszeggend en zij wordt al gauw door iedereen vergeten. Het verhaal eindigt met een statement:
‘Maar terwijl niemand ter wereld prinses Snottebelle nog kent,
Spelen de Leeghoofden tegenwoordig nog overal voor president.’
Op een illustratie kunnen we zien wie daarmee worden bedoeld en helaas zijn dit ook na ruim tien jaar nog bekende gezichten.
