Een meisje zo klein als een muis - Kate DiCamillo

Een meisje zo klein als een muis van de Amerikaanse schrijfster Kate DiCamillo is het laatste boek in de Norendië-trilogie. De drie boeken hebben met elkaar gemeen dat de verhalen zich afspelen in het denkbeeldige sprookjesachtige land Norendië. Eerder verschenen De poppen van Spelhorst en Hotel Balazar.
Het verhaal begint bij een jongen die heel graag naar zee wil. Zijn vader vindt dat echter onzin en de jongen wordt schoenmaker. Als hij zijn vrouw over zijn dromen vertelt lacht ze hem uit, maar zijn bijzondere dochter droomt graag met hem mee. Hij vond haar in de neus van een laars, ze was een piepklein babytje. De vrouw van de schoenmaker wilde het kind niet hebben, maar hij sloot haar in zijn hart en noemde haar Evangeline. Wel is hij bang dat er op een dag iemand het meisje zal komen opeisen.
Evangeline wordt ouder, maar ze blijft zo klein als een muis. Vader en dochter hebben het goed samen. Zij is overdag bij hem in de werkplaats en daar vertelt hij over de zee en zingen ze samen zeemansliederen. Tot de dag dat Evangeline door de vrouw van de schoenmaker wordt verkocht en terecht komt in een vreemd huis. Ze is vastbesloten terug te gaan naar haar vader. Ze haalt een kat over om haar naar de werkplaats te brengen, maar de schoenmaker is vertrokken, op zoek naar zijn dochter.

Een meisje zo klein als een muis is een verhaal over liefde en verlies. De schoenmaker geeft zijn liefde aan het vreemde kleine meisje, in tegenstelling tot zijn vrouw. Zij blijft het kind zien als een raar wezen die de dromen van haar man in stand houdt. De schoenmaker daarentegen durft lief te hebben, ondanks het risico op verlies van wat hem dierbaar is. Als zijn ergste angst uitkomt en Evangeline verdwijnt vindt hij eindelijk de moed zijn eigen pad te gaan en het schoenmakersvak en zijn vrouw te verlaten. Ondertussen is Evangeline in het rariteitenkabinet van meneer Stumphaulf terecht gekomen en daar probeert ze de jonge Timothy over te halen haar te helpen ontsnappen.
De vorm waarin het verhaal wordt verteld is opmerkelijk. Het is verdeeld in twee boeken en een Slot. In het eerste boek lezen we het chronologisch opgebouwde verhaal van vader en dochter en dat eindigt bij Evangeline die aan de kust op een steen zit en zich afvraagt waar haar vader is. Het tweede boek begint met een perspectiefwisseling, de eerste van vele. De lezer beleeft het verhaal onder andere vanuit de belevingswereld van meneer Stumphaulf en de kat die Evangeline naar de zee bracht. Het tweede boek eindigt met het besluit van Timothy. In het Slot lezen we hoe het de personages verder is vergaan. Deze abrupte afronding van het verhaal is teleurstellend. Het was net lekker op gang gekomen en wordt op deze manier op een teleurstellende manier afgeraffeld. Dat is jammer, want ook dit boek is weer prachtig geschreven en vertaald.

De drie boeken uit de Norendië-serie zijn door verschillende illustratoren van tekeningen voorzien. Dit verhaal werd geillustreerd door Sophie Blackall. Zij maakte eerder ook illustraties voor DiCamillo’s Het boek van Beatrice. Blackall tekent wat beschreven wordt, ze geeft de personages een gezicht en ze laat met lijnen en beelden ook dromen en verlangens zien.

Een meisje zo klein als een muis is een mooi sfeervol verhaal dat echter abrupt eindigt.

Een meisje zo klein als een muis
Kate DiCamillo, vertaald door Harry Pallemans met illustraties van Sophie Blackall
Lannoo, 2026

 

© Sophie Blackall